Geçmiş zamanın en güzel hikâyesi

Kimi sevinçler vardır; taşkındır. Gürültülü, abartılı ve yorucu… Maddi sebeplere yaslandığı için samimiyeti eksik, gösterişi fazla olur. Ağza aceleyle tıkılan kocaman bir lokma gibi ihtiraslıdır. Bayram sevinci ise ağızda yavaşça eriyen, eridikçe tadı artan akide şekeri gibidir. Zamanın içinde usul usul demlenen, vakti gelince mevsimine kavuşmuş bir çiçek gibi açan, derin ve duru bir sevinçtir. İnsanın ruhunu hırpalamaz; onu dinlendirir. Göz alan bir projektör ışığı gibi sert ve yorucu değil, sabah namazına giden bir çocuğun mahmur gözlerinde titreyen kandil gibi yumuşak ve aydınlıktır bayram sevinci.