BAYRAM GELMİŞ

Bayram gelmiş… neyime. İnsan bazen neşenin başrolde olması gereken günlerin eşiğinde donakalıyor.  Dünya öyle bir yerden geçiyor ki, sevinç artık insanın içine kendiliğinden düşen bir duygu değil… Sanki yolu kapanmış gibi.
İçeri girmek istiyor ama eşiğinde birikmiş acılara çarpıyor,
bir şekilde içeri sızsa bile kalacak yer bulamıyor kendine. Ufuk aydınlık değil. Özellikle bizim coğrafyamızda hiç değil. Bir yerlerde masum insanlar durmaksızın öldürülüyor; çocukların sınıfları birkaç dakikada enkaza, o enkaz da sessiz mezarlara dönüşüyor.  Bütün bunlar kader değil; soğukkanlı tercihler, hesaplanmış kararlar. Masalarda oturup birtakım haritaların üzerinde çizgiler çizen, insan hayatını rakamlara indirgeyen, en vahşi yıkımı bile “operasyon” denen steril bir kelimenin arkasına…