Yaşlı olmak!

Yaşlı insanlar haftasında neleri görebiliyoruz acaba? O insanların sessiz çığlıklarını duymayıp, yaşlı sayısının artmasından endişe duyanları mı? Okumamız gereken kitapların buruşturulup atıldığını mı? Hayata yük olduklarını farz edenleri mi? Korkmasınlar, yaşlı insanlar eceli kollarında taşırken, yaşarken vermedikleri zahmeti ölürken de vermezler. *** Cam kenarı yalnızlıklar huzurevleri, semt pazarlarında ezik domateslere uzanan sefalet. Ve hatta çöplerden yiyecek toplayan eller. Yaşlı insanların değişmeyen kaderinden kesitlerdir bunlar. İçlerinde mendil satanlar vardır, bir mendil aldığınız zaman gözlerinin içi gülümser. İğneyi ipliğe geçiremezler ama kendilerini haysiyetli bir hayata iliklemişlerdir. Özellikle kışları zorlu geçer.