Gönül coğrafyamızın sınırlarını, türkülerin çizdiğini bilenlere

Karacaoğlan’ı evliya mertebesinde gören amcam, onun, “Gezer iken sürüsüne rastladım/ Durmuş sohbet eder beşi güzelin/ Belki bir tanenin misli bulunmaz/ Yüzü çifte benli başı güzelin” mısralarını okudu ve bana bu güzellerin kim olduğunu sordu. Ne bileyim, dedim, Karacaoğlan’ın Eşe’si var, Döndü’sü var, Döne’si var, Elif’i var, Hatçe’si var, adını zikretmedikleri var; var oğlu var…