Her şey tatlı bir cümbüşe dönüşüyordu artık…

Ne zaman hırslanırsa hep böyle olurdu. Karşısına bir Türk çıksa herhâlde acımadan onu parçalar, tereddüt etmeden çiğ çiğ yerdi!.. Gözleri kızardı, kulakları belirsiz bir uğultuyla tıkanır gibi oldu. Ne zaman hırslanırsa hep böyle olurdu. Karşısına bir Türk çıksa herhâlde acımadan onu parçalar, tereddüt etmeden çiğ çiğ yerdi. Oysa sinirlenecek, kızacak vakit değildi… Aklından geçenlere gem vurmalı, hissiyatına hâkim olmalıydı. Bir veya birkaç barbar Türk’ü bertaraf etmektense, kökünü kurutmanın, tamamını yok etmenin peşindeydi o!.. Tesiri asırlarca sürecek bir planı tatbik edecekti şimdi hissî olmanın vakti miydi? Dikkatli, sabırlı, olmalıydı.