“Oku”nun Unutulan Yüzü: Allah’sız Bilginin Karanlığı

Kur’an’ın ilk emri bir kelimeden ibaret değildir. O emir, insanlığın istikametini tayin eden bir hakikatin kapısını aralar: “Yaratan Rabbinin adıyla oku!” (Alak, 1). Bu ayet, sadece okumayı değil; kimin adına, hangi niyetle ve hangi istikamette okumamız gerektiğini bildirir. Çünkü Allah’sız bir bilgi, insanı aydınlatmaz; bilakis onu karanlığın içine daha da derin sürükler. Bugün dünyanın dört bir yanına bakın. Bilgi çağındayız deniliyor. Üniversiteler, akademiler, teknolojik ilerlemeler… İnsanlık hiç olmadığı kadar “okuyor.” Ama aynı insanlık, hiç olmadığı kadar zulmün, adaletsizliğin ve merhametsizliğin içinde kıvranıyor. Neden? Çünkü “oku” emri, “Rabbinin adıyla” kısmı koparılarak hayattan çıkarıldı.