Kırlangıçlar Dönüyor

Onları ilk defa Boğaz sularının üzerinden süzülürken görmüştüm. Güneşin altında dalgalanan siyahımsı benekli şeffaf bir kumaşı andırıyorlardı. Hayret ve hayranlıkla izlerken sordum, bunlar nedir diye; kırlangıçtır dediler. Kırlangıç, sesinde güzelliği çağıran ahenkli bir kelimeydi. İsminde şiir olan kuşlardı onlar. Vakit geldi, kırlangıçlar dönüyor. “Dönüş” fiilinde, iyi bir ses var. Gelmesi umulan, beklenen, özlenen bir ses… Evden uzakta olanlar döner. Dönüş, geçici olana değil kalıcı ve daim olanadır. Gidişlerden ve uğraklardan geriye kalanlardır. İnsanın o büyük dönüşü de böyle… Ölümden sonrası… Hayalini kuramadığı bir sılası var daima. Dünya ise gurbet. Bakara’daki birkaç kelime anlamamıza yetiyor: “İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciun:…