Pehlivanın keyfine diyecek yoktu…

“Çekirge Ali gelmeden biraz yol almalıyım” dedi, etten büyük bir parça koparıp ağzına attı… Kızgın ateşin karşısında pek terlemiş, buğday benizli, gürbüz delikanlı Hasan Bey, her şeyden evvel cenk meydanlarında kavrulmuş bir cengâverdi. Tiftikten örülmüş yeleği ve keçi derisinden kalpağı ona daha bir heybet, azamet veriyor, bakanda ürperti uyandırıyordu. Balkabağına benzeyen saçsız başını, kaşır gibi yaptı, alnında biriken terlerini sildi. Çok acıktığından mı, yoksa gittikçe sulanan etten mi ne dili, dişlerinin arasından belli belirsiz pembe bir mendil gibi görünüyordu. Elinde olmadan dudaklarını yaladı. “Çekirge gelmeden biraz yol almalıyım” dedi, etten büyük bir parça koparıp ağzına attı, pişip pişmediğini kontrol etti….