“Ebû Bekir’in âzâtlı kölesiyim”
Bir gün Peygamber Efendimizin huzûrunda Cebrâil aleyhisselâm da vardı… Böyle zamanlarda Eshâb-ı güzîn oturmaz, ayakta dururlardı…
"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Bir gün Peygamber Efendimizin huzûrunda Cebrâil aleyhisselâm da vardı… Böyle zamanlarda Eshâb-ı güzîn oturmaz, ayakta dururlardı…
(Dünden devâm) Abdülmuttalip tam bıçağı çalıyordu ki Kureyşten biri, kendisine “Dur, kesme sakın!.. Böyle yaparsan âdet olur, herkes oğlunu adak edip keser” dedi…
Abdülmuttalip, yıllar önce “Yâ Rabbî, bana on oğul verirsen birini senin için kurbân edeceğim!” diye nezretmişti. Seneler geçti…
Ferîdüddîn-i Attâr hazretleri anlatır: Sâlihlerden biri, ibâdet için bir mescide girdi… Sabaha kadar ibâdet edecekti…
İsmâil Fakîrullah hazretlerinin huzûruna bir gün biri geldi. Ancak ağzı eğilmiş, dudağının bir tarafı kulağına ulaşmıştı…
Hazret-i Alî (kerremallahü vecheh) rivâyet ediyor: “Resûlullah Efendimiz buyurdular ki: Beni mîrâca ilettikleri gece Cebrâil aleyhisselâm yanıma geldi. Elimi tuttu…
Resûl-i Ekrem Efendimiz, mîrâc-ı şerîfe çıktıkları zaman dördüncü gökte bir arslan gördü ki azameti ve heybeti dille anlatılamaz! Merak etmişlerdi…
Osmân bin Affân (radıyallahü anh), Kur’ân-ı azîmüşşânın yazılma işiyle uğraşırken bir cumâ günü cumâ namâzını kıldıktan sonra mübârek ellerini kaldırmış duâ ediyordu… Bir kimse geldi…
(Dünden devam) Hazret-i Ömer (radıyallahü anh), oğlu Abdullah’a “Cenâzemi kıldıktan sonra tekrar Âişe-i Sıddîka’nın huzûruna varıp Ravda’ya defnim için izin iste… Evvelce benden utanıp izin vermiş olabilir” buyurdu…