"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Ömer bin Abdülazîz hazretlerinin oğlu, bin dirhem para verip, yüzük taşı almıştı… O, bunu öğrendi…
Ömer bin Abdülazîz hazretleri, takvâ sâhibi olup, çok ibâdet yapardı. Âhiret derdiyle zayıflardı…
Abdülhakîm Arvâsî hazretleri “rahmetullahi aleyh” sülâle-i Resûlden bir büyük âlim zâttır. İlmiyle âmil büyük bir velî idi…
Sevgili Peygamberimiz Eshâbının oturdukları yere gelince baş tarafa geçmez, gördüğü boş bir yere otururdu… Elinde bastonuyla bir gün sokağa çıktı…
Resûlullah Efendimiz (aleyhisselâm) Arabistan’daki âdete uyarak, saçlarını kulaklarının yarısına kadar uzatır, fazlasını kestirirdi. Saçlarına yağ sürerdi…
Resûl aleyhisselâm, yemeği sofra bezi, tepsi, masa gibi bir şey üstünde yemezdi. Yere kordu…
Sevgili Peygamberimize, Allahü teâlâ “İste vereyim” buyurmuşken, O, dünyâ servetini istemedi. Hep elenmemiş arpa unu ekmeğini yerdi…
Sevgili Peygamberimizin bekçileri, kapıcıları yoktu. Herkes kolayca yanına gelip, derdini anlatırdı…
Sevgili Peygamberimizin kahkaha ile güldüğü hiç görülmedi. Sessizce tebessüm ederdi…