Abdüllatif Uyan

Hammad bin Seleme hazretleri, Tebe-i tâbiînden olup, hicrî 167 (m. 783)’de vefât etti. Bu zâtın evinde bir hasır, bir Kur’ân-ı kerîm, bir de abdest almak için bir su kabı vardı. Bir gün bir dostu geldi. Ve kendisine; “Sizi görünce beni bir heybet sardı, hikmeti nedir?” diye sordu. Hazret-i Hammad; “Hikmeti belli” dedi. “Nasıl?” deyince de; […]

Hammad bin Seleme hazretleri, Tebe-i tâbiînin büyüklerinden olup hicrî 167 (m. 783)’de câmide namaz kılarken vefât etti. Pek çok ibâdet yapardı. Şöyle ki; Kendisine, “yarın öleceksin” deseler, ancak o kadar yapabilirdi. Bir şey sormak için gelenlere, sormadan cevap verirdi… ● ● ● Bir gün Süfyân-ı Sevrî hazretleri; “Ey Hammad! Cenâb-ı Hak bizi affeder mi acabâ?” […]

Hamîd-üt-Tavîl hazretleri, Tâbiîn’in meşhur hadîs âlimlerindendir. Basra’da yaşadı ve 143 (m. 761)’de namaz kılarken vefât etti. Bu zât rivâyet ediyor: Peygamberimiz “aleyhisselâm”, bir gün çok zayıf, kuş yavrusu gibi olmuş bir kişiye rastladı. Dikkatini çekmişti. O kişiye dönüp; “Sen Allahü teâlâdan bir şey istiyor muydun?” diye sordu. O kimse cevâben; “Evet yâ Resûlallah!” dedi. Sordular […]

Hamîd-üt-Tavîl hazretleri, Tâbiîn’in meşhur hadîs âlimlerindendir. Basra’da yaşadı ve 143 (m. 761)’de namaz kılarken vefât etti. Bu zât rivâyet ediyor: Peygamberimiz “aleyhisselâm”, bir gün çok zayıf, kuş yavrusu gibi olmuş bir kişiye rastladı. Dikkatini çekmişti. O kişiye dönüp; “Sen Allahü teâlâdan bir şey istiyor muydun?” diye sordu. O kimse cevâben; “Evet yâ Resûlallah!” dedi. Sordular […]

Hamîd-üt-Tavîl hazretleri, Tâbiîn’in meşhur hadîs âlimlerindendir. Basra’da yaşadı ve 143 (m. 761)’de namaz kılarken vefât etti. Bu zât rivâyet ediyor: Peygamberimiz “aleyhisselâm”, bir gün çok zayıf, kuş yavrusu gibi olmuş bir kişiye rastladı. Dikkatini çekmişti. O kişiye dönüp; “Sen Allahü teâlâdan bir şey istiyor muydun?” diye sordu. O kimse cevâben; “Evet yâ Resûlallah!” dedi. Sordular […]

Hamîd-üt-Tavîl hazretleri, Tâbiîn’in meşhur hadîs âlimlerindendir. Basra’da yaşadı. 143 (m. 761)’de namaz kılarken vefât etti. Allah dostu bir velî idi. Kerâmetleri vardır. Boyu kısa idi. Elleriyse uzun, Öyle yaratılmış. Şöyle ki; Evinde durduğu zaman, bir eli yere değerken, öbür eli tavana değerdi. Meziyetleri vardı. Kırk sene, yatsı namâzının abdestiyle sabah namâzını kıldı. Yâni gece uyumadı. […]

Hafs bin Gıyâs hazretleri, Hânefî mezhebi imâmlarındandır. 198 (m. 809) da Kûfe’de vefât etti. Kendisi hadîs âlimidir. Sonra kadı/hâkim oldu. O da şöyle oldu: Halîfe Hârun Reşid, Abdullah bin İdris, Veki’ bin Cerrah ve Hafs bin Gıyâs’ı huzûruna çağırdı. Üçünden birini kadı yapmak istiyordu. Abdullah içeri girdi… Odaya girer girmez; “Esselâmü aleyküm” deyip, felçli gibi […]

Evliyânın büyüklerinden Fudayl bin İyâd hazretleri, harâmîlik yaptığı dönemde, bir gün kendi çocuğunu kucağına almış, seviyordu. Çocuk ona; “Beni seviyor musun babacığım?” diye sordu. Dedi ki: “Elbette oğlum?” “Peki, Allah’ı seviyor musun?” “Tabii ki, seviyorum.” “Annemi seviyor musun?” “Hem de çok.” Çocuk bu defâ; “Peki, bu sevgilerin hepsini bir tânecik kalbine nasıl sığdırıyorsun babacığım?” dedi. […]

Evliyânın büyüklerinden Fudayl bin İyâd hazretleri, 187 (m. 803) yılında Mekke’de vefât etti. Yakınları, bu büyük zâta, birini methederken; “O, hiç tatlı yemez” dediler. Hazret-i Fudayl; “Tatlı yememek, mârifet midir?” buyurdu. Sordular bu defâ: “Mârifet nedir efendim?” Büyük velî; “Ahlâkı nasıl, yakınlarına güzel davranıyor mu, hısım akrabâsına iyilik ediyor mu, ayrıca birine kızdığı zaman öfkesini […]