"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
”Kart Basan Profesör” başlıklı yazımda Gothenberg Üniversitesinin Varieties of Democracy (V-Dem) Ensitüsünden bahsetmiştim. Kaynağı “ajanslar” olan bu haberde enstitünün ismi “Çeşitlilik Demokrasisi” diye çevrilmişti…
Geçen hafta gazetelerde, benim hayatıma aidiyeti cihetiyle ilgilenmem gereken bir haber vardı: “Türkiye, akademik özgürlüğü en çok gerileyen ülkeler listesinde ilk 10’da.” Bu dipteki on ülke şöyle sıralanıyor: Nikaragua, Myanmar, Afganistan, El Salvador, Çad, Filistin ve yedinci sırada biz, Türkiye. Liste Mali, Belarus diye devam ediyor…
Partilerin bir fikri olur, değil mi? Fikri yoksa veya fikri tıpkı diğer partilerinki gibiyse… Hatta mevcut partilerden sadece birininki gibiyse yeni partinin kurulmasına gerek yoktur, değil mi…
Sadri Maksudi Arsal, 1945-1946’da Tasvir gazetesinde “İlmî Sohbetler” adlı bir köşede yazıyordu. Geçen pazar, “Siyasi Partilerin İdeolojileri” başlıklı yazısından bahsettim…
Avrupa Parlamentosu’nun (AP) Türkiye Raporu’nu ve rapor üzerindeki tartışmayı izliyoruz. İster istemez izliyoruz…
Sadri Maksudi Arsal; seksen yıl önce 1945 – 1946 arasında, Tasvir Gazetesi’nde, İlmî Sohbetler köşe başlığıyla bir dizi yazı yayımlamış. Son günlerde bu makaleleri okuyorum…
İnsanlar tabiatta ve toplumlarda sürekli bir tekâmül görmeye yatkın. Tekâmül fikrine göre gerek canlılar gerekse toplumlar, ağır ağır zirveye doğru yükselen bir merdivenin farklı basamaklarındadır…
Geçen ay Elon Musk’tan işittik: Artık üretim bandı devrinden kalma öğretim bitecekmiş. Her öğrenciye tıpatıp aynıymış gibi, aynı vadede, aynı tempo ve düzeyde öğretmeye çalışmanın devri kapanıyormuş… Kapanıyor mu…
Tek insana veya çok ortaklı şirkete… Tek kişinin yürüttüğü serbest meslekten büyük bir işletmeye… Hepsine şöyle bakabiliriz: Her iş, toplumdan bir şeyler alır. O aldıklarını bir şekilde kullanır, işler ve sonra topluma bir şeyler verir…