"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Tam da Gezi’nin yıldönümünde, Ankara’da iki farklı mekânda kritik iki toplantı vardı. Gezi, öncelikle gelecek umudunu yitirmeye başlayan ve yaşam tarzlarına müdahaleye isyan eden her kesimden gencin, bir örgütsel merkez ve çağrı olmaksızın kendiliğinden harekete geçmesiydi…
Kılıçdaroğlu, genel başkanlığının ilk günlerindeki Özel’i uzlaşmacı diye eleştiriyor, sert muhalefet gerektiğini söylüyordu. Erdoğan’ın Meclis’te ayakta, Genel Merkez’de cumhurbaşkanlığı forsuyla karşılanmasına ve “normalleşme”ye itiraz ediyordu…
Son birkaç yıldır, ne zaman inanılmaz gibi görülen bir olay yaşansa ağızlardan dökülen bir soru cümlesi vardı: Bundan ötesi olur mu? Bir belediye başkanı ya da gazeteci tutuklandığında, akla sığmaz iddialarla birine casus yaftası yapıştırıldığında, bir itirafçı ifadelerinin baskı altında alındığını söylediğinde ve bu, o ifadeleri manşet yapan medyada haber olmadığında… Artık bu paragrafı ne […]
Mahatma Gandhi saldırıya uğradığında tarih 30 Ocak 1948, saat 17.17’ydi. Yeni Delhi’de, hayatının son 144 gününü geçirdiği ve bugün “Gandhi Smriti” olarak bilinen Birla Evi’nin bahçelerinde ibadete gidiyordu…
Belli bir yaştan sonra insan ölümle daha çok haşır neşir oluyor, daha çok ölüm oluyor etrafında. Doğal bu…
Başlık Çince, yani Mandarin. Telaffuzunu da yazmaya çalıştım ama güvenmeyin…
İmamoğlu, Özkan ve Yanardağ’ın casuslukla suçlanmasına ilk tepkimi 28.10.2025 tarihinde bu köşede yayınlanan “Casus” başlıklı yazımla vermiştim. Hayatımda ilk kez 22 yaşımda, 1982’de Mamak Cezaevi’nde bir casus gördüğümü anlattığım o yazının ana fikri, casusluğun suçlar sıralamasında en aşağı (en aşağılık) yerde olduğuydu…
İran yine, yeniden ateş aldı. Güvenlik için füzeler uçtu, silahlar patladı…
Göreceliliğe kıymet veririm. Ahlaki doğruların ve yanlışların evrensel, herkes için geçerli sabit kurallar olmadığını, topluma, kültüre, zamana veya koşullara göre değişebileceğini kabul ederim…