"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Bazı çiçekler bahçelerde açmaz; onlar, unutmaya direnen hafızaların en tenha köşesinde filizlenir. Srebrenitsa’nın çiçeği de böyledir; bir bahçenin değil, bir yaranın üzerinde açar…
Onur, insanın üzerine giydiği bir kisve değil; ta içinde, sessizce demlenen bir oluştur. Görünende arananın hakikati yoktur; hakikat, olanın derinliğinde saklıdır…
Bir hakikat, dile geldiği kelimelerle değil; bedene büründüğü hâllerle tanınır. Söz, ne kadar süslü olursa olsun, arkasında bir örneklik durmuyorsa havada asılı kalır…
İman bir kez kalbe düştü mü, o kalbin önünde dağlar diz çöker. Yaratan bir kapıyı araladı mı, kulun ayağına dolanan bütün zincirler kırılır…
İnsanı insan kılan en sağlam köprü, verdiği sözün arkasında durmasıdır. Söz, ağızdan çıkar; ama kalbin mührüyle imzalanan bir ahite dönüşür…
Bir göreve talip olmakla, bir yükün altına girmek aynı şey değildir. Kimi makamlar bir koltuk olarak görülür; kimileriyse omuzlara bırakılmış bir emanet…
Bir şeyin güzelliği, çoğu kez bulunduğu yere yakışmasından doğar. Su kabına göre biçim alır, insan ise durduğu yere göre kıymet kazanır…
Allahu ekber Allahu ekber, lâ ilâhe illallahu vallahu ekber, Allahu ekber velillahil hamd. Bir tekbir sesi düşer semadan kalbimize; ve dünya, o an, bir başka güzelleşir, bir başka anlam kazanır…
Liderlik, herkesin omuzlayabileceği sıradan bir yük değildir; bilakis sahibini arayan ağır bir emanettir. Sakin sularda her dümenci kaptan görünür, asıl mesele fırtınanın koptuğu andır…