"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
İman bir kez kalbe düştü mü, o kalbin önünde dağlar diz çöker. Yaratan bir kapıyı araladı mı, kulun ayağına dolanan bütün zincirler kırılır…
İnsanı insan kılan en sağlam köprü, verdiği sözün arkasında durmasıdır. Söz, ağızdan çıkar; ama kalbin mührüyle imzalanan bir ahite dönüşür…
Bir göreve talip olmakla, bir yükün altına girmek aynı şey değildir. Kimi makamlar bir koltuk olarak görülür; kimileriyse omuzlara bırakılmış bir emanet…
Bir şeyin güzelliği, çoğu kez bulunduğu yere yakışmasından doğar. Su kabına göre biçim alır, insan ise durduğu yere göre kıymet kazanır…
Allahu ekber Allahu ekber, lâ ilâhe illallahu vallahu ekber, Allahu ekber velillahil hamd. Bir tekbir sesi düşer semadan kalbimize; ve dünya, o an, bir başka güzelleşir, bir başka anlam kazanır…
Liderlik, herkesin omuzlayabileceği sıradan bir yük değildir; bilakis sahibini arayan ağır bir emanettir. Sakin sularda her dümenci kaptan görünür, asıl mesele fırtınanın koptuğu andır…
Bir milletin de, bir camianın da çürümesi; işin ehline değil, ağzı kalabalık olana teslim edilmesiyle başlar. Bilen de konuşuyor, bilmeyen de; lakin sözün kıymeti, söyleyenin liyakatiyle ölçülür…
İnsan, ömrünün en hazin çelişkisini yaşlandıkça yaşıyor. Doğarken bir çığlıkla geliyor dünyaya; giderken ise sessizliğin en derinine bürünüyor…
İnsanoğlu, üzerine bir gün toprağın örtüleceğini bile bile dünyaya öyle bir sarılır ki, sanki burası ebedi bir konaktır. Oysa ölüm, hayatın bir karşıtı değil; aksine onun en sadık yoldaşıdır…