"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Çiçekler arasında yarış yoktur fakat insan onları yarıştırır. Güle soy ekler…
Ömer ErdemKarakol komutanı sağ dirseği dışarıda, öne şahin misali kurulmuş yanında şoför, tenteyle kapatılmış cipin arkasında silahlı altı askerle hızla giriyor kasabaya. Zihninde ne tasarladığını kimse bilmiyor…
Göz göze geldik onunla. Her zamanki gibi sustu…
Bakmayın siz şimdilerde o güzel kelimenin bankaların, anlı şanlı şirketlerin devlet kurumları ve benzerlerinin etkin iletişim adına kurdukları çağrı merkezlerinin ağına düşmesine. Kelime ki bizi yaratır, kurar, şekillendirir ve hayatımızın sembolü kadar hakikati de olur…
Cevizi kırmadan yiyemezsiniz. Lokmayı yutmak için çiğnemeniz toprağı da ekip biçmeniz gerekir verim almak istiyorsanız…
Yalçın Armağan’ın yeni kitabı ‘İkinci Yeni’den Sonra Kanon Mücadelesi’ni okuyorum. Altını çizdiğim, üzerine düşündüğüm, acaba öyle mi diye sorup sorguladığım, kimi zaman geçmişe döndüğüm sayfalar boyunca 1950 sonrası şiirimizi ve tartışmaları zihnimde yeniden güncelliyorum…
Bu eski bir hikaye fakat hiç ölmemiş bir duygudur bende. Yazın o iştahlı karmaşası bitip de sonbaharın ayak sesleri işitildiğinde her yöne bir sessizlik yerleşir…
Andre Gide’in ‘Günlük’leri nihayet Orçun Türkay çevirisiyle tamamlandı. İlk cilt 1887-1925 arasındaki notlardan oluşuyordu…
Türkiye’nin daha çok yazıya bağlanması gerekiyor. Bağlanmayı bütün çağrışımlarıyla beraber düşündüğümüzde önümüz daha da açılıyor…