Öner Yağcı

1940’lı yılların ortalarında başlayan “materyalist kirlenme”ye karşı “Yeşil Kuşak” oluşturmakla başlayan Amerikancı politikaların “ulus devletlerin bittiği” yaygaralarıyla etnik ve dinsel ayrılıkların kışkırtıldığı, “Osmanlı millet (ümmet) modeli”nin dayatıldığı koşullarda Cumhuriyetimiz, yaşamsal bir tehlikeyle karşı karşıya. Cumhuriyetle birlikte etkinliğine, egemenliğine son verilen teokratik feodal devletin temsil ettiği padişahlık, hilafet, şeriat yanlıları; laik Cumhuriyetin, Atatürk’ün düşmanı olarak emperyalizmin […]

Emperyalizmin düzeni; insanın emeğini, onurunu, sevgisini, özverisini katarak yarattığı “insani”; halkların katliamlara, hapishanelere, işkencelere, darağaçlarına karşın elde ettiği “ulusal”; insanlığın yüzlerce yıldır süren savaşımıyla kazandığı “evrensel” değerleri çürütüyor. Emperyalizmin düzeni ülkemizde de bellekleri silerek insani ve ulusal değerlerimizi yok etmeye çalışıyor…

27 Mart 1994 yerel seçimleri sonrasında Cumhuriyet’in manşeti “Seçmen solu uyardı” idi. Alt manşet “RP’nin önlenemeyen yükselişi”ydi…

Gazi Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü’nde sınıf arkadaşıydık Ahmet Telli’yle (1969). Şiiri bu kadar güzel okuyan DEV-GENÇ’li bir şairle yoldaş olmanın gururunu, keyfini yaşadım…

Oktay Akbal 1987’de çalışmaya başladığım Cem Yayınevi’nde yayımlanan kitaplardan olan Susmak mı Konuşmak mı?’daki yazılarında susmanın boyun eğmek olduğunu söylüyordu. Edebiyatın iyileştiren, sorgulayan gücünü, sözü, sözcükleri direniş aracı sayıyor; haksızlığa, baskılara, suskunluğa karşı aydın sorumluluğuyla konuşmayı, yazmayı savunuyordu…

1980 öncesinde Cağaloğlu’ndaki ofisinde yaptığımız sohbetler geliyor aklıma. Yanıtlarını aradığı sorularla doluydu o…

Al Pacino, Keanu Reeves, Charlize Theron’un oynadığı Şeytanın Avukatı, Andrew Neiderman’ın gerilim romanından uyarlanan 1997 yapımı bir filmdi. Gizemli ve güçlü bir hukuk şirketinde işe başlayan hırslı bir avukat, patronuna ruhunu satıp tüm değerlerinden vazgeçerek kariyerinde hızla yükselirken onun aslında şeytan olduğunu çok geç anlamıştır…

Yürüyüş deyince aklıma ilk Spartaküs geliyor: MÖ 73’te, Roma İmparatorluğu’nda 60 kişiyle başlayıp Alp Dağlarını aşarken sayısı yüz binlere ulaşan kölelerin yürüyüşü. Yakın tarihteki yürüyüşler geliyor aklıma: 1930’da, Gandhi’nin yüz binlerin katılıp 60 bin kişinin tutuklandığı, 400 km’lik, 24 gün süren ve Britanya İmparatorluğu’nu sarsarak Hindistan’a bağımsızlık yolunu açan pasif direnişi: “Tuz Yürüyüşü” 1934-1935: Mao’nun […]

Doğanın sunduğu zenginliklerin, insanlığın uzun uğraşlarla kazandığı değerlerin yaşadığı topraklarda da çiçeklenmesini ister yurdunu seven. Tüm gücü, birikimi ve yeteneğiyle bu çiçeklenmeye katkıda bulunur…