Özge Güneş

Trumpizmin küresel ölçekte yükselişi ve küresel militarist dalganın İsrail-İran gerilimi üzerinden tüm bölgeyi ateşe atmasıyla derinleşen jeopolitik sorunlar, İspanya’da yerleşik düzenin sınırlarını zorlayan bir ideolojik çatışma zeminini açığa çıkardı. İspanya Başbakanı Pedro Sánchez, Batı blokunun suç ortaklığına dayalı dış politikasına meydan okudu ve bunu sadece diplomatik söylem üretmekle sınırlı tutmadı…

Geçtiğimiz gün karşıma Paris Komünü’nü ele alan bir kitap çıktı. Merakla edinip kurcalamaya başladım…

7-8 Temmuz’da Türkiye’de gerçekleştirilecek olan NATO Zirvesi emperyalizm karşıtı gündemi yeniden sol siyasetin merkezine taşımış durumda. Ankara’da, İstanbul’da, Balıkesir’de emperyalizm karşıtı yürüyüşler düzenleniyor, başka yerlerde tartışmalar, konferanslar planlanıyor…

Geçen aralık ayında Rodrigo Paz yönetiminin ABD destekli kemer sıkma rotasını “yeni bir Milei vakası” olarak tarif etmiş, bu hattın ülkeyi sert bir toplumsal çatışmaya sürükleyeceğini öngörmüştük. Aradan altı ay geçti ve bugün Bolivya kırk yılın en ağır ekonomik krizinin ortasında sokaklara dökülmüş durumda…

Anti-emperyalizm, tarihsel olarak solun ya da aydın çevrelerinin tartışma gündeminde yer tutan bir mesele olarak algılansa da bugün emperyalizmin şiddetinin artmasıyla, sıradan insanların gündelik yaşamını derinden etkileyen somut bir çatışmaya dönüşmesiyle birlikte anti emperyalist mücadele de toplumun geniş kesimlerine yayılıyor. Trump yönetiminin pervasız ticaret savaşları, Orta Doğu’ya yönelik saldırıları, Latin Amerika’da açık müdahaleleri ve Küresel […]

7 Mayıs yerel seçimleri Britanya siyasetinde yalnızca yerel dengeleri değil, yarım yüzyıllık iki partili düzenin çözülüşünü de görünür hale getirdi. Toplumun alternatif arayışını milliyetçi ve göçmen karşıtı bir zemine kanalize eden aşırı sağcı Nigel Farage liderliğindeki Reform UK’in en büyük kazanan olduğu seçimlerde, Yeşiller ve Liberal Demokratlar da kazanımlar elde ederken, Muhafazakârlar yaklaşık 500, İşçi […]

Bugün Türkiye kırsalında farklı bölgelerde, farklı sektörlerde ve birbirinden bağımsızmış gibi görünen formlarda patlak veren emek-sermaye çatışmaları, aslında aynı sürecin farklı yüzlerini oluşturuyor: Kendi toprağında üretim yapan bağımsız üreticinin, üretim araçlarından koparılarak, aynı sermaye ağının içinde öğütülen ucuz, güvencesiz ve hakları gasp edilmiş bir işçiye dönüştürülmesi. Kırsal alan tarımsal üretimin gerçekleştiği bir yer olmaktan çıkarken, […]

Tarımsal üretim, üreticinin kendi toprağı üzerindeki söz hakkını giderek yitirdiği, ekonomik ve siyasal bir kuşatma altında sıkıştığı bir süreçten geçiyor. Toprakla kurulan bağın, ondan geçinmenin ve onu savunmanın değersizleştirildiği bu dönemde üreticinin bağımsız hareket etme imkânı ortadan kalkıyor…

Kırsal alanlar AKP hükümetleri döneminde kuşkusuz en ağır tahribata uğrayan, sermayenin pervasız mülksüzleştirme hamlelerine tabi tutulan sahaların başında geldi. Kır emekçilerinin, topraktan geçinenlerin, nesillerdir bu bölgelerde yaşamı yeşertenlerin kendi hayatları ve çevreleri üzerindeki söz hakkı günden güne eridi…