Prof. Dr. Ayhan Selçuk ÖZGENÇ

OECD, Haziran 2026’da Transfer Fi­yatlandırması Rehberi’nin grup içi hizmetlere ayrılmış yedinci bölümünü ye­niden yazma amacıyla bir istişare metni yayınladı. 22 Temmuz’a kadar kamuoyu­nun görüşüne açık olan bu taslak, yüzey­sel bir teknik güncellemenin ötesinde çok uluslu şirketlerin grup içi hizmet düzen­lemelerini vergilendirme açısından nasıl konumlandırdığına dair yerleşik alışkan­lıkları tartışmaya açıyor…

Küresel vergi işbirliği uzun süredir daha çok bilgi değişimi üze­rinden tartışılıyor. Ancak bir ülkenin başka bir ülkedeki mükellefe ait ban­ka hesabını, şir­ket yapısını ya da malvarlığını öğre­nebilmesi ile o ülkedeki vergi alacağını fiilen tahsil edebil­mesi arasında hâlâ önemli bir mesafe bulunuyor…

Türkiye Yüzyılı Yatırım İçin Güçlü Merkez Programı”nda açıklanan çok sayıda vergi dü­zenlemesinden biri olan yerleşim yeri temelli ter­cihli vergileme rejimi (non-domicile) çeşitli tar­tışmaları beraberinde getiriyor. Gelir Vergisi Ka­nunu’na eklenecek mükerrer 20/D düzenlemesi Türkiye’nin küresel sermaye, nitelikli insan kay­nağı ve uluslararası yatırımcı rekabetinde nasıl bir pozisyon almak istediğine ilişkin önemli bir politika tercihi niteliği taşıyor…

Küresel vergi sistemi, dijitalleşmenin hızı­na yetişmekte zorlanırken, uluslararası uzlaşma arayışı her geçen gün daha karmaşık bir hal alıyor. Özellikle büyük ekonomiler ara­sındaki yaklaşım farklılıkları, ortak bir çözü­mün sınırlarını giderek daha da zorluyor…

Yakın zamanda yayınlanan Avrupa Ko­misyonu’nun Vergilendirme ve Gümrük Birliği Genel Müdürlüğü (DG TAXUD) 2026 Yönetim Planı, ilk bakışta teknik bir belge gibi görünse de aslında Avrupa Birliği’nin vergi ve gümrük politikalarında önemli yön değişikliğine işaret etmektedir. Dijitalleş­me, denetim kapasitesinin artırılması ve sürdürülebilirlik ekseninde ele alınan yeni yaklaşım, yalnızca AB iç pazarını değil, Bir­lik ile yoğun […]