Prof. Dr. Mahmut Özer

17.yüzyılın Osmanlı’nın Avrupa’nın yükselişi karşısında yaşadığı kaygının ve şaşkınlığın derinden hissedildiği ve eş zamanlı olarak her alanda çözüm yollarının tartışıldığı bir dönemin başlangıcına karşılık geldiği görülmektedir. Avrupa karşısında askeri alanda yaşanan başarısızlıklar ve toprak kayıpları sadece yönetimde bu kayıplara karşı çözüm arayışlarını tetiklememiş, ayrıca sivil alanda da yoğun tartışmaları beraberinde getirmiştir…

Yapay zekâ hızla tüm alanları dönüştürüp yeni bir ekosistem oluştururken bu teknolojilerin sunduğu fırsatlar ve yol açabileceği olası risklere yönelik sıcak tartışmalar da sürüyor. Bu dönüşümden ülkemiz de derinden etkileniyor…

İslam düşüncesinde bilgi meselesinin merkezinde yalnızca insanın neyi ve nasıl bildiği değil, bildiği şeyin doğru olup olmadığının hangi ölçüte göre belirleneceği sorusu da yer alır. Bir hükmün doğru olduğunu söylediğimizde, aslında o hükmün kendisinden başka bir şeye uygun olduğunu kabul ederiz…

Mustafa Kemal Paşa Samsun’a kendi iradesiyle mi gitti, yoksa Sultan Vahideddin tarafından mı gönderildi? Cumhuriyet tarihinin belki de üzerinde en fazla tartışılan meselelerinden biri olan 19 Mayıs 1919, uzun yıllardır büyük ölçüde bu iki soru etrafında ele alınmaktadır…

Önceki yazımızda Hannah Arendt’in “kötülüğün sıradanlığı” kavramından hareketle kötülüğün insan ve toplum düzeyinde nasıl normalleşebildiğini tartışmış ve bu süreci İslam ahlâk düşüncesinin kavramlarıyla birlikte yeniden ve farklı bir bağlamda değerlendirmiştik. Gafletle başlayan, tekrar ve ülfetle güçlenen, ahlâkî duyarlılığın zayıflaması ve tezyinle devam eden bu sürecin sonunda “münkerin maruflaşması” olarak adlandırabileceğimiz bir noktaya ulaşılabileceğini belirtmiştik…

Bir sanat eserine baktığımızda aslında ne görürüz? Sanatçının dış dünyayı yorumlama biçimini mi, hayal gücünü mü, yoksa iç dünyasının başkaları tarafından görülmesi mümkün olmayan bir bölümünü mü…

Batılılaşma ile başlayan ve ülkelerin geçmiş birikimleriyle bağlarını kopartacak şekilde kendi düşünce sistematiğini dayatan modernizm ve onun ekürisi olan oryantalizm nedeniyle ülkemizde Osmanlı ve İslam düşünce mirası ile bağ ciddi ölçüde zayıflamış ve düşünsel süreklilik kesintiye uğramıştır. Yeni eksende artık geçmiş gelenek değil, Batı düşüncesi ikame edilmiş, bunun dışındaki çaba ve arayışlar ise güçlü çevrimlere […]

Dijital dünyada her gün milyarlarca içerik üretiliyor, paylaşılıyor ve tüketiliyor. Fakat bu içeriklerin hangisinin doğru, hangisinin yanlış olduğunu belirleyecek ortak ve güvenilir bir referans mekanizması maalesef yok…

Son yıllarda dünyanın karşı karşıya kaldığı krizlere birlikte bakıldığında dikkat çekici bir değişim görülüyor. İnsanlık tarihinde savaşlar, ekonomik krizler, salgınlar, doğal afetler veya toplumsal sorunlar elbette yeni değil…