"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Bazı teşekkürler zamanında edilemez. Bu yazı, Yeşil Deniz dizisine gecikmiş bir teşekkürdür…
Gençleri dert edinmiş bir kardeşimizin, bana gönderdiği bu yazısını sizinle paylaşmak istedim… RİSALE-İ NUR NİÇİN OKULLARDA OKUTULMALIDIR…
Bir yazar, hangi konuda yazmak istiyorsa önce küçük küçük notlar alır. Aldığı o notları zihninde yoğurur, yavaş yavaş şekil verir ve nihayetinde bilgisayarın başına oturur…
Aynadaki ışığı değil, o ışığı yansıtan ezelî Güneş’i sevmek lazım. İnsan güzel sevmeli; evladını, eşini, dostunu… İnsan güzel sevmeli; zamanı, gençliği ve öğrenmeyi… İnsan güzel sevmeli; bir çiğ tanesini, bir kar tanesini, bir nar tanesini… İnsan güzel sevmeli; vatanını, bu toprakları yurt edineni; ezanı, bayrağı, dolunayı ve hilali… İnsan güzel sevmeli; zikr-i hafî ile kalbi […]
Önce şunu belirtmekte fayda görüyorum: Bizlerin peygamberlerle –hâşâ– boy ölçüşmeye kalkışması haddimizi bilmemek olur; bu durum kıvılcımın güneşle yarışmasına benzer. Bizler ancak onların ayak izlerindeki küçücük bir kum tanesine bile hayranlık duyarak; hayatlarını, Allah’a olan itaatlerini, takva ve ibadetlerini örnek alabilirsek ne âlâ…
İnsan ister Allah’a inansın ister inanmasın, hayal kurması bile Allah’ın varlığına bir ispattır. Bir insan herhangi bir şey hakkında hayal kurarken, fıtraten bilir ki güneş yine doğacak, mevsimler yine dönecek, dünyadaki nizam ve intizam aksamadan devam edecek ve kendisinin bütün levazımatı, yani ihtiyaçları giderilecektir…
Hani inançlara eşit mesafede olacaktınız ve hiç kimseyi inancından dolayı yaşadığına pişman etmeyecektiniz. Hani özgürlük, demokrasi getirecektiniz…
“Neyse”; söylenmemiş sözlerin nüvesidir, çekirdeğidir. Bazen can simidi olur “neyse” demek…
İnsan bir nehrin kenarında bulunsa ve karşı tarafa bir cisim fırlatmak istese; avucuna sığacak küçük bir taşı mı daha rahat atabilir, yoksa karpuz büyüklüğünde ağır bir kütleyi mi? Elbette ki küçük bir taşı karşı kıyıya ulaştırmak çok daha zahmetsizdir…