"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Eylülün hafif serinliği şehre düşer düşmez, evlerdeki o tanıdık telaş da başlar. Vitrinler rengârenk defterler, sırt çantaları ve kalem kutularıyla dolarken, anne babaların yüzündeki tebessümün arkasında sessiz bir hesap kitap süreci işler…
Televizyon kumandasını elinize alıp haber veya tartışma programları arasında gezindiğinizde karşınıza çıkan tablo ne yazık ki uzun süredir değişmiyor. Stüdyolarda yükselen sesler, aynı anda konuşan konuklar, birbirini dinlemek yerine açığını arayan paneller…
Başarı, insanlık tarihi boyunca uğruna defterler düzülen, teoriler üretilen ve peşinden koşulan en cazibeli kavramların başında gelir. Kimi onu maddi bir refah olarak tanımlar, kimi toplumsal bir statü, kimi ise ruhsal bir huzur…
Günümüzün hızla dijitalleşen, seslerin çoğaldığı ancak anlamın giderek azaldığı dünyasında, en çok unuttuğumuz şey belki de sahici bir şekilde “konuşabilmek” ve daha da önemlisi “dinleyebilmek”tir. İletişim, insan olmanın en temel gereksinimi olmasına rağmen, paradoks biçimde en çok hata yaptığımız, en çok tıkanıklık yaşadığımız alanların başında gelir…
İş hayatının temelleri, yüzyıllar boyunca bir zanaatkârın atölyesinde, bir ustanın gölgesinde atıldı. “Usta-çırak” ilişkisi; sadece bir meslek öğretme yöntemi değil, aynı zamanda sabrın, ahlakın, emeğe saygının ve işe ruh katmanın aktarıldığı kadim bir okuldu…
Bugün atölyelerde, panellerde ve seminerlerde gençlerle bir araya gelen herkesin ortak bir tespiti var: Pandemi sonrası kuşakta derin bir sessizlik ve geri durma hâli hâkim. Eskiden etkinliklerde söz almak için yarışan, atölye masalarında fikirlerini coşkuyla savunan veya seminer sonrasında hocalarını soru yağmuruna tutan gençler; bugün yazılı iletişimde ne kadar akışkanlarsa, yüz yüze etkileşimde o kadar […]
Yaz ayları, sadece sıcaklıkların değil; gençlerin ve ailelerin gelecek kaygısının da en çok hissedildiği dönemdir. YKS sonuçlarının açıklanmasıyla birlikte, binlerce genç için yeni bir hayatın kapısı aralandı…
Dijital haberciliğin şafağında, bilginin akış hızı ile güvenilirliği arasında kadim bir denge arayışı vardı. Bugün ise bu denge, “bir tık” (click) uğruna tamamen bozulmuş durumda…
Bir toplumun en ağır sınavlarından geçtiği kaos anlarında, sarsılan sadece binalar ya da düzen değil, aynı zamanda güven mekanizmalarımızdır. Bilginin bir “ihtiyaç” değil, “silah” olarak kullanıldığı bu dönemlerde, gerçekler bir sis bulutunun ardında kalmaya mahkûm edilir…