"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Pazarları mantı günümüzdü. Anneminki Sinop mantısıdır, diğerlerine nazaran az büyüktür ve kulak şeklinde bükülür…
Ahmedi medi, kuyruklu kedi, bir sıçan tuttu, yalamadan yuttu. Tekerleme böyle de, bizim siyah beyaz şeker kedimiz hiç sıçan görmedi…
Her akşam yatan, her sabah kalkan, fakat hiç uyumayan güneşi ara ki bulasın. Yurdun büyük kesimi sudan ayaz, şekerden beyaz…
Kış, Allah gazabı, kuluna azabı. Havalar soğudu, 3 Aralık’ta yurdun batı kesimlerinde saatte yüz on kilometre hızla esen rüzgâr cam, çerçeve ve çatı ne varsa indirmiş, ağaçları ise köklerinden söküp uzaklara savurmuş…
Dışı var içi yok, dayak yer suçu yok. Hadi, bilim bakalım, nedir…
Benim için ‘69 yılında İstanbul, Suâdiye’den Bostancı’ya, Şaşkınbakkal’dan Caddebostanı’na, Kadıköyü’nden Moda’ya ve Karaköyü’nden Taksim’e kadarki güzergâhlardı. Bugün 18 Ekim olsun, Cumartesi, eskiden Cumartesi günleri okullar yarım gündü, son dersten çıkıp çantamı Uğur Apartmanı’na veya Arif Damar’ın Yeryüzü Kitabevi’ne bırakıp akşama kadar gezeceğim…
Geçen hafta Büyüyenay Yayınları’nın üç cilt olarak kitaplaştırdığı ‘İstanbul Konuşuyor’ isimli sokak röportajlarını tanıtırken, röportajları yapan ‘Haberci’ mahlaslı Bâb-ı Âli şöhretinin kim olduğunu sormuştum. Maalesef bir bilen çıkmadı…
Günlerden Cumartesi, saat ise 19.00 olsun, radyolarınızı açın, size Zeki Müren’in kadife sesini bir Uşşak şarkıdan dinleteceğim. “Elmayı alan bilir oy oy / Şeftali satan bilir oy oy / Güzel kızın sevmesini oy oy / Kimsesiz yatan bilir oy oy / Bahçevan geldi, bahçevan geldi / Deh deh Düldül, deh deh Düldül / Sen Düldülsün, […]
Bostancı sâhilindeki gazinoların birinden yükselen “Gardiyan” şarkısını Juanito’nun söylediği kimsenin aklına gelmemiş olsa bile üzülmeyin, yine de sizi Yıldız Sineması’ndan ‘69 yazının Kasaplar Çarşısı’na indireceğim. Yanılmıyorsunuz, elli yedi yıl öncesinin Bostancı semtindeyiz…