"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Benim bağrımda yanan ateş, evladın gülşeni olsun, Görmediğim her saadet, onun tek meskeni olsun. Kendi çocukluğunda bir oyuncağa hasret kalan, bir okul gezisine gidemeyen veya hayalindeki mesleğe kavuşamayan her ebeveynin içinde bir ukde uyur…
Dünyadaki en kıymetli şeylerden biri de zamandır. Paradan daha kıymetlidir hatta…
Her zorluktan geçilmesinin arkasında bir mükafat olmalı elbet. Akıntıya karşı kürek çekmek…
Pazar sabahı, önce evin küçük çocuğu, sonra büyüğü, sonra anne, en son da baba uyandı. Salona babanın girdiğini gören küçük çocuk “Baba, bugün kahvaltıyı dışarıda mı yapsak?” dedi…
Her şeyden önce iyi anne-baba olmanın yolu ebeveynlerin iş birliği hâlinde ve istikrarlı davranmalarından geçer. İdeal ebeveynlik için okumaktan ve çeşitli eğitim çalışmaları ile kendinizi geliştirmekten geri durmayın…
İnsan bazen gerçeği en çok hissettiği anda böyle haykırıyor işte. Bu dünya, insana aitmiş gibi duran ama aslında hiç kimseye kalmayan bir misafirhane… Nefeslerimiz sayılı, evet…
Okuyanlar hatırlar, dün tekrar etmenin öneminden söz etmeye çalışmıştım. Bugün de diyorum ki tekrar hatırlamayı kolaylaştırır…
Bir derste bir konuyu hiç anlamıyorum veya anlıyorum fakat unutuyorum, diyorsanız ya da hiçbir işte becerikli değilim, diye düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. ‘Et tekrar-ü ahsen velev kâne yüz seksen…’ Yani “Tekrar etmek güzeldir (iyidir), yüz seksen kere de olsa…” Başarının sırrı tekrar etmektir…
İnsan yaşadıkça ve yaşlandıkça anlıyor. Çocukluğumuzda akşam gezmeleri en çok hoşlandığımız anılarımızdan biriydi sanırım…