YÜKSEL AYTUĞ

Köşemize her hafta önemli katkılar sunan değerli okurum Ali Uygur bu kez de kalemini siyaset için oynatmış: “Yüksel Bey’ciğim, CHP’li bazı belediyelerde son dönemde kamuoyuna yansıyan rüşvet, yolsuzluk ve ihaleye fesat karıştırma iddiaları, ‘sosyal belediyecilik’ vaatleriyle taban tabana zıt bir tablo oluşturmaktadır. Artık bu söylentiler iddia olmaktan çıkmış, kesin delillerle ispatlanmış hakikatler haline gelmiştir…

Eşref Rüya dizisinin Kadir Baba’sını canlandıran Görkem Sevindik, Filistinli mahkumlar için İsrail’in aldığı “Temyizsiz idam” kararını eleştiren bir paylaşımda bulundu. Vay, sen misin “Ahlak, vicdan, empati” diyen…

Şu kahpeliğe bakar mısınız? Dünyanın kökünden tutuşması bir kıvılcıma bakarken, Türkiye ile İsrail’i en kestirme yoldan karşı karşıya getirmeye kalktılar…

Üzerinden tam 57 yıl geçti ama bugün gibi gözlerimin önünde… Yazlarımızı geçirdiğimiz Marmara Adası’ndan İstanbul’daki evimize apar topar gelmemizin sebebini anlayamamıştım…

Av hayvanı değildir, eti yenmez, tüyü bir işe yaramaz. Zaten yaramış olsa kaç yazar…

Sizlere geçen hafta ABD’de patlak veren ama bizde pek konuşulmayan büyük skandaldan bahsetmeden önce bilmeyenler için Delta Force’un ne olduğunu anlatayım. Efendim, Delta Force dedikleri; ABD’nin filmlere, dizilere konu olan ve hakettiğinden fazla şişirilen özel askeri birliğinin ismi…

“Gençlik nereye gidiyor?” diye sormayı bırakıp, “Bir gün gittikleri yerden dönerler mi acaba?” diye düşünmeye başladık. Sadık okurumuz Bekir Kurt da son günlerde mide bulandıran kurye rezillikleri ve çocuk yaştakilerin işlediği cinayetlerden yola çıkarak kaygısını dile getirmiş: “Merhabalar Yüksel Bey, inanın son günlerde yaşadığımız, gördüğümüz olaylar bizi bizden aldı götürdü. Birincisi, belki sizin de gördüğünüz […]

Ekran karşısında kaskatı kesildim. Biri sanki karnıma bir tekme atmış gibi oldu. Katıldım, kaldım… Gazze’nin yalınayak çocukları “cenazecilik” oynuyordu. Pazar arabasının sırtlığından tabut yapmış, üzerine en sevdikleri oyuncak bebeklerini yatırmış, minik omuzlarının üzerinde toprağa vermeye götürüyorlardı… En kabası 4 yaşında olmalıydı. Kovalamaca, ebelemece, saklambaç oynamaları gerekiyordu aslında. Ama onlar ölümün içine doğmuşlardı. Oyun arkadaşları Azrail […]

Dört bir yanımız alev topuyken, masum çocuklar ölürken, analar eziyet görürken, babalar “Yarın da eve ekmek getirebilecek miyim?” kaygısını yaşarken ruhumuza öyle iyi geldiniz ki Bizim Çocuklar. Tam zamanında… Evet, tam zamanında yetiştiniz. Buna öyle çok ihtiyacımız vardı ki… Hayat öpücüğü, can suyu oldunuz. Tıkanmışken, cümlemize Heimlich manevrası yaptınız. Sayenizde öksürüp, boğazımızı tıkayan, bizi nefessiz […]