Yusuf Ziya Cömert

Müslümanların tarihini sahabenin ne yaparsa doğru yapacağına dair ön yargınız olmaksızın okuduğunuzda… Tabii okuduğunuz tarihin de aynı şekilde önyargısız yazılmış olması lazım… Ümmet-i Muhammed’in Paygambersiz hayata intibak etmeyi beceremediğinden emin olursunuz. Şunu da görürsünüz: İktidar insanı da dini de bozuyor…

Çocukluk çağımda kulağıma yerleşmiş tekerleme gibi bir şeydi. Tekerleme zihnimden kayboldu…

Hiç de övünülecek bir manzara değil. Yeni rejim CHP’nin iktidar alternatiflerinden biri olmasına mâni olmak için devletin bütün organlarını seferber ediyor…

Bu günler ‘butlan’ günleri. ‘İktidar kavgası’nın muktedirlere de muhaliflere de tuhaf, yerine göre saçma sapan işler yaptırdığı günler…

Eskiden beri yazarım, söylerim. Türkiye’de, bütün toplum kesimlerinin, mezhepse mezhep, dinse din, siyasi görüşse siyasi görüş, hepsinin haklarını, özgürlüklerini, ufak tefek rüzgarlarla zayi olmayacak şekilde koruyan, hukukun ve her alanda adaletin tesis edilmesine öncelik veren bir yasal ya da anayasal çerçeveye her zaman ihtiyacımız var…

Çözüm süreci’nin ya da resmi adıyla ‘Terörsüz Türkiye’ sürecinin başarıyla tamamlanmasını başından beri temenni ediyorum. Sonunda barış olsun…

Holocaust, büyük bir vahşetti. Hakkında yazılıp çizilenlerin yüzde doksanı yalan bile olsa geriye korkunç bir trajedi kalır…

İbn Haldun’da mı rastladım yoksa bir başka kitapta mı? Tarih ilminin zorluğunu anlatan bir misal var…

Diyarbakır’ı öteden beri severim. Büyük şehirdir, güzel şehirdir…