Alevî, Sünnî, Şia olmak ayrılık sebebi değil, zenginliktir

İnsanlık tarihi bize şunu açıkça gösteriyor: İnançlar, düşünceler ve ideolojiler zamanla dallanır, çeşitlenir. Tıpkı bir ağacın kökünden göğe doğru yükselirken dallara ayrılması gibi… Bu, doğaldır. Kaçınılmazdır. Hatta bir bakıma hayatın kendisidir. Ancak sorun, bu dalların birbirine düşman edilmesidir. Bugün İslâm dünyasının en büyük meselelerinden biri; Alevî, Sünnî ve Şiî farklılıklarının bir zenginlik olarak değil, bir ayrılık ve çatışma unsuru olarak görülmesidir. Oysa bu farklılıklar, dinin özünden değil, yorumlardan doğar. Yorumlar ise insanidir; değişir, gelişir ve çoğalır.