Bir Hafızanın Ardından

Bazı insanlar ölmez; sadece konuşmayı bırakırlar. Ama söyledikleri, bir milletin zihninde yankılanmaya devam eder. İlber Ortaylı da öyle bir adamdı. Onun sesi yalnızca bir tarihçinin sesi değildi. Bir imparatorluk bakiyesinin, bir medeniyet hafızasının, biraz da sert ama babacan bir öğretmenin sesiydi. Bugün Türkiye’de tarih konuşuluyorsa, bu biraz da onun sınıfta azarlayan ama ufuk açan o meşhur üslubunun eseridir. Ortaylı’nın en çok yanlış anlaşılan tarafı ise şuydu: O, romantik bir milliyetçi değildi. O, tarih bilgisine dayanan bir Türklük fikrinin savunucusuydu. Onun Türklük anlayışı slogan değildi. Bir kültür birikimiydi. Türklük; onun gözünde yalnızca etnik bir aidiyet…