“Bunda bir iş var ama ne?!.”

Dehşetli bir rüya gören Doğan, gördüklerinin gerçekliğinden etkilenir ve teselli bulmak için hocasına gitmeye karar verir. Abdestini aldı, elbiselerini giyindi ama gördüğü dehşetli rüyanın tesiri altındaydı hâlâ. Rüya olduğunu anlamasına anlamıştı da tesirinden bir türlü kurtulamıyordu. Attığı çığlıkları duyan Matlube sütanacığı uyanmış, korkulu gözlerle odaya koşmuştu. Gülerek başını okşayıp “Hadi anacığım odana! Bak bende bir şey yok! Korkunç bir kâbustu o da geçti!” deyip bir şey olmamış gibi davrandı, doğru pencereye geçti. Camdan aşağı baktığında ne görsün? Rüyadakilerin aynı, atlılar, arabalar, aynı sırayla sokaktan geçmiyor mu? “Bunda bir iş var ama ne?” diye düşünmeye başladı Doğan.