“Dedelerimin at koşturdukları bu topraklar tekrar bizim olacak!..”

“Ah! Ah! Bu memleketin hakiki sahibi, mirasçısı olduğum için mi ne? Kilikya topraklarını hep kendi çiftliğim sanırım…” Sıska bir dükkân çırağı gibi olanı alelacele çalı, çırpı toplayarak bir ateş tutuşturdu. Diğeri de yiyecekleri getirdi. Kısa zamanda nefis bir ziyafet çektiler kendilerine. Son şarap şişelerini de bitirdiler. Her biri bir tarafta sızıp kaldı. Kripto uyandığında; “Hayat uyku ise, şarap onun rüyasıdır” diyerek güldü. Sonra neşeyle yoldaşlarına döndü; – Kalkın miskinler! Bakın ne yeisim kaldı, ne kederim! Canlandım! İştahım açıldı! Gücüm kuvvetim geldi! Gezmek, koşmak istiyorum! Ses, vâdide dalga dalga yankılandı.