Değerinden fazla isteme

“Ustası ‘bil ki askerde iken ve askere gidiş geliş masraflarını ben karşılayacağım’ dedi.” Hatırama bugün de devam ediyorum… Kasabada bir demirci ustası vardı. Herkes ona saygı duyardı. Cahit onun yanında çırak olarak işe başladı. Demirci dükkânı sabahları erken açılırdı. Kapı açıldığında içeriden üç şey hissedilirdi: Kömür kokusu… Demir kokusu… Ve ateşin sıcaklığı… Usta körüğü çekti. Ateş kızıl bir alev gibi parladı. “Gel Cahit” dedi usta. Cahit çekici eline aldı. Usta kızgın demiri örsün üstüne koydu. “Vur!” Tak, tak, tak! Kızarmış nar gibi olmuş demir, çekiç darbeleriyle şekil alıyordu. Usta gülümsedi. “Aferin oğlum… Elin alışıyor.”