İçimizdeki savaşın sessiz tanıkları

Dünya hiç bu kadar gürültülü olmamıştı. Ama insan hiç bu kadar sessiz kalmamıştı. Ekranların ışığında yüzler aydınlanıyor, ama içler karanlık. Kalabalıklar içinde yürüyen insanlar var, omuz omuza, ama ruh ruhuna değmeden. Çünkü bugünün en görünmeyen savaşı, dışarıda değil içeride veriliyor. Ne tank sesi var ne siren. Ama yıkımın en derin olanı bu, içsel boşluk. İnsan artık yalnız değil, yalnızlığa alışmış durumda ve bu alışkanlık, ruhun en sessiz çığlığı. Eskiden savaşlar sınırları değiştirirdi, şimdi insanın içini. Bir zamanlar şehirler yanardı, şimdi duygular. Eskiden kurşun yaralardı bedeni, şimdi anlam eksikliği delip geçiyor insanın ruhunu. Modern çağın savaş alanı, zihinler,…