Kafana takma diyorsun ama

“Lakin bu iki ölüm anını ve bu iki insanın yaşadıklarını hiç ama hiç unutamadım.” “Ya ne kafana takıyorsun hayatı, yaşa git işte” demişti yirmi beş yıllık ahbabım. Belki de kırk yıl önce çocukluğumda sekerâtü’l-mevt hâlinde iken başında Yasin okumaya çağrıldığım iki hastanın hâlini hatırladım…