Mihrican mı değdi?

Çoban Mihri. Kısık sesli biri. Köyün çobanı. Köy, köylükten çıkınca… Sahipleri hayvanlarını üçer beşer elden çıkarıp güya pislikten arınınca, güdecek hayvan kalmayınca Çoban Mihri de işsiz kalmıştı. Sesinin kısıklığını merak etmişimdir hep. Daha doğrusu kısıklığın sebebini. Belki soğukta kaldı, belki terliyken su içti yahut Mihrican fırtınasında üşüdü. Yıllar içinde bizim köyde hemen hemen hiç hayvan kalmadı. İnsanlar her ihtiyacını marketten alıyor. Sütü de yoğurdu da. Ekmekse fırından. Bahçe fırınları kaderine terk edildi. Bizim fırın son fırtınada çökünce, o heybetli bacanın tuğlalarından bahçeye bir patika yaptım. Eski ayları kırpıp yıldız yapıyorlarsa, eski fırınların tuğlaları da bir tür yol olur, niye olmasın?…