Ne mutlu Türk’üm diyene…

Düşünüyorum da, vallahi 7 canlı milletiz… Bunca badire bir başka ülkenin başına gelseydi, dünya üzerinde zerresi kalır mıydı acaba?
7 düvel etrafımızı kuşattı. Dünyanın en büyük donanmaları boğazımıza çöktü. Tüfekle, süngüyle, o da yoksa tırmıkla, çapayla denize döktük kefereyi. Kuyruklarını bacaklarının arasına kıstırıp kaçtılar.
Ama ondan sonrası daha zordu. Çünkü elde yok, avuçta yoktu. Koca savaşlardan yorulan, tükenen bir ulus, kısıtlı imkanlarından mucizeler yaratıp devleşti. Öyle ki, Kore’nin bile yardımına koşan olduk.
İki ihtilal, üç muhtıra, bir hain kalkışmanın üstesinden geldik. Geldikçe, demokrasimizi daha da güçlendirdik.
Süper güçlerin bile altından kalkamayacağı iki büyük deprem yaşadık. Yıkıldıkça, daha güçlü ayağa dikildik.
Bitmemizi, tükenmemizi bekleyenlere inat; vatanı…