O çocuklar niye orada?

Beyrut…
Kaldırımlara kurulmuş derme çatma çadırların arasında boyundan büyük oyuncak ayısına sarılıp uyuya kalmış kız çocuğu…
Ters çevrilmiş park bankını mutfak tezgahı yapmış gaz ocağında mama pişiren anneler…
Kordon boyundaki yüksek apartmandan çıkan bir adam kendisine tutulan mikrofona “her gün bu manzaranın içinde olan biri olarak evimde rahatça uyumam mümkün mü, evde pişirdiğimiz yemekleri parklarda kalan ailelere dağıtıyoruz ama bu ne zamana kadar sürebilir?” diyor… *** *** *** Olup bitenleri dikkatle izleyin…
Siyonist saldırganlığı ve bütün silahların önce “sade insanı” vurduğunu da asla unutmayın! *** NOT DEFTERİ
‘Bizi anlasınlar!’ diye bakıyoruz gözlerine… ‘Anlarlarsa, üstümüzden atarız bu yorgunluğu, güven gelir içimize belki…’ diyoruz. (KEMAL TAHİR /…