“Sadece Rabbime kulluk borcum var!..”

Evliyânın büyüklerinden Fudayl bin İyâd hazretleri, 187 (m. 803) yılında Mekke’de vefât etti. Bir gün halîfe Hârun Reşid, bu büyük velîden nasîhat istedi. O nasîhat ettikçe, ağlıyordu! Çok ağlamaktan bayıldı! Ve yere düştü… Ayıldığında; “Ey Fudayl! Birine borcun var mı?” diye sordu. Hazret-i Fudayl; “Rabbime kulluk borcum var” buyurdu. Halîfe; “Onu kastetmemiştim. İnsanlardan birine borcun var mı?” deyince; “Hayır, Hak teâlâ bana öyle çok nîmetler verdı ki, kullarına minnet etmiyorum” buyurdu. Hârun Reşid ona “bin altın” uzatıp; “Bunlar kendi malımdır ve helâldir, rahatça kullan” dedi.