“Sözü az söyler, tâ uzun olsun.”

İnsan, bir söz söylediğinde o sözün içine sonsuz manalar yerleştiremez, buna gücümüz yetmez! Biz konuşurken çoğu zaman yalnızca o anki maksadımızı, ihtiyacımızı yahut çözmek istediğimiz meseleyi ifade eder ve geçeriz. Kurduğumuz cümleler; istikbalde neler olacağını haber veren, içinde sayısız hakikat ve müjde barındıran bir derinliğe sahip değildir.
Fakat Kur’ân böyle değildir. İşte Yirmi Beşinci Söz Mu’cizât-ı Kur’aniye Risalesinin verdiği ders: Kur’an’ın kelâmında öyle bir i‘câz (mucizevî ifade gücü) vardır ki; sözü az söyler, fakat manayı sonsuz genişlikte bırakır. Kısa bir ifade, her insanın meşrebine (yaratılış tarzına), zevkine ve arayışına göre ayrı ayrı lezzetler sunar. Aynı cümle, birine ümit olurken diğerine müjde,…