Toprak beklemez

“Dudu, başındaki yazmayı düzeltti. Yüzünde uykunun izleri vardı ama gözleri canlıydı.” Akhisar’ın dağlarına yaslanmış, yolu patikadan ibaret küçük bir köy vardı. Sabahları sis, akşamları kekik kokusu inerdi bu köye. Taş evlerin bacasından çıkan duman, sanki gökyüzüne “burada hayat var” diye haber salardı. Serdar, gün daha doğmadan uyanmıştı. Ahşap kapıyı usulca açtı, serin dağ havası yüzüne çarptı. Derin bir nefes aldı. “Toprak bugün bereketli kokuyor” diye mırıldandı kendi kendine. Arkasından Dudu’nun sesi geldi. “Yine mi gün doğmadan kalktın Serdar?” “Toprak beklemez Dudu” diye gülümsedi. “Bir de koyunlar sabırsızdır.”