Ümit, Vahdet’in ekmeği

İnsan, kâinatın içinde bir mülteci değil, ev sahibinin en sevgili misafiridir… Tamam da bugün insan neden bu denli yalnız ve ötekine neden bu kadar yabancı? Hatta kendi dininden olanlara bile… İbn Arabî ve Yunus Emre bu yaraya merhem sürmüşlerdir: “Yabancı, dışarlıklı diye bir şey yoktur…” Modern dünya bizi birbirimizle ölümüne rakip, tabiata hınçlı bir efendi olarak konumlandırdı. Bilakis Vahdeti Vücud der ki: “Baktığın her yüz, karşılaştığın her ağaç, duyduğun her ses o Gizli Hazine’nin bir parıltısıdır.” Modern insan, değerini hep dışarıda, sos-medya beğenilerinde, kariyerde, konformizmde arıyor. Bu da bitmez tükenmez bir yetersizlik hissi ve yalnızlık doğuruyor.