“Yurdumsun ey uçurum!”

“Belki de biraz geç rastladım sana / Ama her şey geç gelmiyor mu yurdumuza / 1929 buhranı bile geç gelmemiş miydi / Eksikliğe mi alışmışız, mutsuzluğa mı yoksa / (…) Ne demiş uçurumda açan çiçek / Yurdumsun ey uçurum.” (Cemal Süreya) Her şeyin kirlendiği, her şeyin giderek daha içinden çıkılmaz bir hâle geldiği bir zamanda yaşıyoruz. Sadece hayatın kendisi değil; umutlarımız, hayallerimiz, ideallerimiz, hatta bir zamanlar bizi birbirimize bağlayan kelimeler bile kirlendi…