"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Bazı oyunlar vardır hafızanızda yer eder ve üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin her şeyini unutsanız da sizde yarattığı duyguyu hatırlarsınız. Filmler de öyledir tabii ama onları tekrar dönüp izleme şansınız var, tiyatro seyircinin hafızasında yaşayan bir şey…
Bir roman olsun, okuyanı hem alsın iki yüzyıl öncesine, fotoğraf makinesinin bile icat edilmediği bir çağa götürsün hem tutsun elinden bilinmez bir geleceğe taşısın. Hem insanın yüzyıllarla değişmeyen iktidar hırsını, doymak bilmeyen yıkıcı kudret açlığını anlatsın hem bu kadar kıyametin içine er ya da geç sürgün verip yeşerecek umudu yerleştirip iyiliğe inandırsın…
“Oysa herkes öldürür sevdiğini / Kulak verin bu dediklerime / Kimi bir bakışı ile yapar bunu / Kimi dalkavukça sözler ile… / Kimi bir bakışıyla yapar bunu / Kimi dalkavukça sözlerle. / Korkaklar öpücük ile öldürür…
Size de oluyordur herhalde, sosyal medyada beni hayrete düşüren bir video gördüm mü hemen altında AI ürünü mü değil mi diye bir ibare arıyorum. Bayıldığım kedi köpek videolarının bile tadı kalmadı çünkü bilemiyoruz, gerçek mi değil mi…
Pazar akşam saatlerinde İstiklal Caddesi’nden geçenler rengarenk kostümler içindeki kalabalık ekiplerin Atlas Sineması kapısından çıkıp hayata karışmasına tanık oldu. İnce ince işlenmiş, göz alıcı geleneksel kostümler…
Tiyatro sezonu artık eskisi gibi mayıs geldi mi sona ermese de oyunlar azalıyor ve önümüzde upuzun bayram tatili olduğuna göre bazı oyunları görmek için bu hafta son şansımız olabilir. O nedenle bugün bu hafta için bir tiyatro haritası çıkaralım dedim, her güne bir oyun gibi…
Bana göre büyülü bir andı; cumartesi akşamı, nihayet bahar gelmiş, mor salkımlar açmış, biz de üşümeden Bağdat Caddesi’nden Kızıltoprak Tren İstasyonu’na doğru yürüyoruz. Arada raylardan çıkan sarsıntının sesinden anlıyoruz ki yaklaştık, derken o sese kanun, ud sesleri karışıyor…
“Birazdan izleyeceğiniz oyun cep telefonlarının olmadığı bir zamanda geçmektedir”… Böyle bir uyarı cümlesiyle giriyoruz, New York’un Cranberry kasabasında yaşayan Kenneth’ın dünyasına. Hız ve sözde ‘iletişim’ çağından katılan biz izleyicilerin cep telefonlarımızı kapatmamız gerekiyor…
Yıllar sonra bu kadar şaşaa ile gelip hayal kırıklığı yaratmayan çok az iş görüyoruz, önce onu söylemek lazım. “The Devil Wears Prada” (Şeytan Marka Giyer) 2006 senesinde gösterime girdiğinde büyük ses getirmiş, yıllar geçtikçe de popüler kültürde kendisine kalıcı bir yer edinmişti…