Son iki yıldır hemen her sanayiciyle yaptığım sohbetlerde benzer cümleleri duyuyorum. “Fabrika çalışıyor ama eskisi kadar kazanmıyoruz.” Aslında bu cümle, Türkiye sanayisinin içinden geçtiği dönüşümün en kısa özetidir…
Şirket yönetimi önümüzdeki on yılda bugünkünden daha teknolojik, daha ölçülebilir ama daha insani olmak zorunda kalacak. Çünkü şirketlerin meselesi artık sadece satış, maliyet veya büyüme değildir…
Şirketlerde en büyük yanılgılardan biri, patronun ya da profesyonel tepe yöneticinin her şeyi bizzat kontrol edebileceğine inanmasıdır. Bu yaklaşım kötü niyetten değil; şirketi koruma, hata yapılmasını önleme ve düzeni sağlama arzusundan doğar…
Şirketler de insanlar gibi yorulur mu? Benim cevabım evet…
Şirketler kolay kurulmuyor. Hele Türkiye gibi belirsizliğin, finansman maliyetinin, kur baskısının ve rekabetin aynı anda yaşandığı bir ekonomide şirket büyütmek büyük emek istiyor…
Türkiye’de birçok patron şirketini büyütürken bir gün dış yatırım almayı, stratejik ortak bulmayı ya da satışı aklının bir köşesinde düşünür. Fakat çoğu şirket bu kararı verdiği gün hazır değildir…
Şirketler artık yalnızca ürün, fiyat ya da kapasiteyle rekabet etmiyor. Yeni dönemde asıl farkı, patronların dünyayı nasıl okuduğu ve şirketlerini nasıl yönettiği belirliyor…
Geçtiğimiz hafta içinde Türkiye’nin önde gelen şirketlerinden birisinin kıymetli Genel Müdüründen bir e-posta aldım. Kendisi ailenin ikinci kuşağı ve yönetimi üstlenmiş…
Türkiye ekonomisi yeni bir döneme girdi. Bu yeni dönemde yalnızca finansal sonuçlar değil, patronluk anlayışı da değişiyor…