"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
“Nöörüyonuz mutlu olasıcalar?” diye başlayasım var. Malum hayat zor ne oluyor, olaylar karışık…
Ah ı ah… Biz küçükken uçaklara el sallayan, askerlere selam veren, uğur böceklerinden terlik pabuç isteyen saf ama mutlu çocuklardık…Dürüst olmak gerekirse son iki yılda on yıl yaşlandık beah… -Aynaya bakıp kendi kendine “karakteri bozulmayan bir sen kaldın, helal olsun!” diyorsan gel bi sarılalım… Rahat bir kafanın sırrı dört kelimede: “Aynen, boş ver, hayırlısı, eyvallah…” […]
“Sahip oldukların seni mutlu etmeye yetmiyorsa sahip olamadıkların da işe yaramayacaktır.” Erich Fromm***Mutluluğun resmini çiz desen bana, Bir çocuğun yüzünü koyarım önce. Kirlenmemiş bir gülüş iliştiririm, Sabahın en ince yerine…
Anne babasının “ne halt yersen ye” sözünü “aha izin verdiler!” olarak algılayan mutlu çocuklardık biz… Ne oldu bizlere? Neyse, ortam stresli hayat zor; biz yine hafiften de olsa bir gülümseyelim… Tam zayıflamaya niyet ettik piknik sezonu açıldı…
Tüm annelerin, anneannelerin, babaannelerin, ninelerin, vicdanını anne olan tüm koca yürekli kadınların ve anne şefkatiyle evlatlarını büyüten babaların Anneler Günü kutlu olsun… Annelerin klişeleri, hafif huysuz ama sevimli. Ve hiç kızmayan yok, nesilden nesile geçişli…
La Fonten kadar olmasak da fabldan mesaj verebiliyoruz… Efem, vakti zamanında bir horoz varmış. Her sabah ezan okuyormuş…
Hepimiz kaybettiğimiz ya da ulaşamadığımız şeyler için zamanı suçlarız. Oysa unutma ki; Zaman konuşacak olsa, hepimiz utanırız…Uğraşma hiç boşuna,Kimseyi memnun edemezsin hayatta…Ne verirsen yürekten…Bulurlar mutlaka, bir eksik, ya da fazla…Değer bilmeyen kim varsa,İşte “O” en değerli bu dünyada…En iyisi mi?Sen kendini yorma…Bırak seni sen olduğun için seven insanlar olsun yanında…***Tıpkı “Dِört Mevsim” gibidir insan.Gülerken yazaSevinirken […]
Birilerinin kalbine iyi gelmeyi öğrenmeli, yük olma işini herkes yapıyor zaten… Tansiyonmuş, şekermiş, kalpmiş, baş ağrısıymış, hâlsizlikmiş! Birçok hastalığın tek sebebi var biliyor musunuz…
Bilmişlik yaptığımda “Alçacık boyu var türlü türlü huyu var nedir bu?..” “Sen!” derdi rahmetli ninem, aklıma geldi bilmeceler birden. Bilmeceler sadece çocuk işi değil…