Nostalji kuşağı: Lisede kredi toplayan nesil
90’LARDA liseye gidenlerin bir kısmı, hayata ekonomik terimlerle hazırlanıyordu. Daha bankanın yolunu bilmiyorduk ama kredimiz eksikti…
"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
90’LARDA liseye gidenlerin bir kısmı, hayata ekonomik terimlerle hazırlanıyordu. Daha bankanın yolunu bilmiyorduk ama kredimiz eksikti…
BAZI insanların burnu koku almak için vardır, bazılarınınki çevredeki bütün gelişmelere müdahale etmek için… Bunlar bir yerde “Sana ne?” cümlesini duyunca durmaz. “Nasıl bana ne, ben sizin iyiliğiniz için söylüyorum!” diyerek ikinci burun deliğini de konuya sokar…
Bazı insanlar konuşmaya başlamadan önce ne söyleyeceğini düşünür. Bazıları ise “Ya aslında var ya…” der, gerisini beyninin ilgili birimine havale eder…
Çeşitli seçimleri ve yolları kutlayan bir dünyada, kendimi ev hanımı olmaktan büyük gurur duyarken buluyorum. Bazıları bu rolü sorgulayabilir veya görmezden gelebilir, ancak ben onun hayatıma getirdiği değeri ve tatmini takdir etmeye başladım…
BAZI kadınlar âşık oldukları erkeği öyle bir yüceltir ki adamın bundan haberi olsa kendisi de şaşırır. Kadının zihninde karizmatik, derin, gizemli bir adam vardır…
İş görüşmesinde “Biz burada bir aileyiz” deniyorsa insanın aklına sıcak bir ortam, anlayışlı insanlar, birlikte içilen çaylar geliyor. Sonra işe başlıyorsun, ailenin sana düşen rolünü öğreniyorsun: Her işe koşan, para isteyince ayıp eden, yorulunca da nankör bulunan evlat…
“Kimseye kendimi açıklamak zorunda değilim” diyenlerin açıklaması genellikle on iki hikâye sürüyor. İlkinde siyah fon üzerine beyaz yazıyla bağımsızlık ilan ediliyor…
Eskiden “Canım” demek yeterliydi. Şimdi yakın arkadaş telefonda “Aşko”, grupta “Bebiş”, fotoğrafın altında “Queen” oluyor…
Eskiden erkekler birbirine “Dostum” derdi, konu kapanırdı. Şimdi arkadaşlık güncelleme aldı…