Remzi ÖZDEMİR

“AVM’ler dolu…” “Lokantalarda yer yok…” “500 liralık lahmacunun önünde kuyruk var…” “Uçaklarda boş koltuk bulunmuyor…” “Yunanistan’a gitmek isteyenler kilometrelerce kuyruk oluşturuyor…” “Herkesin altında otomobil var…” Ne zaman Türkiye’deki ekonomik kriz konuşulsa, iktidarın ve onu savunanların sığındığı cümleler bunlar oldu. Sanki AVM’de gezen birkaç yüz bin kişi, ay sonunu getiremeyen milyonları yok ediyordu…

Bir zamanlar bankacılık, Türkiye’nin en itibarlı mesleklerinden biriydi. Bankacı olmak; iyi bir maaş almak, çocuğunu özel okulda okutabilmek, yaz tatiline çıkabilmek, yurt dışına gidebilmek, ev ve otomobil sahibi olabilmek demekti…

Ekonomi tarihinde bazı dosyalar vardır ki, yıllar geçse de kapanmaz. Sadece rakamlar değişir, aktörler değişir ama hafızalarda kalan soru aynı kalır: “Gerçekten adil miydi?” Bugün HSBC Türkiye’nin yeniden satış masasında olduğu konuşuluyor…

Son dönemde Türkiye’de sessiz sedasız ama çok büyük bir tarımsal dönüşüm yaşanıyor. Bunun adı yaban mersini…

Yaklaşık yirmi yıldır aynı marketle kurulan bir alışkanlık vardır; sadece alışveriş değil, bir güven ilişkisi oluşur. Son dönemde bu ilişkiyi dijitale taşıyan en belirgin örneklerden biri de Migros oldu…

Uzun zamandır sermaye piyasalarının en büyük sorunlarından biri, halka arzların amacından uzaklaşmasıydı. Aslında halka arz; şirketlerin büyümesi için kaynak bulduğu, yatırımcının da o büyümeye ortak olduğu sağlıklı bir finansman modelidir…

Son dönemde dikkatinizi çekti mi bilmiyorum ama ben Sermaye Piyasası Kurulu’nun (SPK) haftalık bültenlerini her hafta büyük bir dikkatle okuyorum. Neredeyse her bültende bir ya da birkaç halka açık şirketin patronuna veya yöneticisine idari para cezası kesildiğini görüyorum…

Yıllardır aynı cümleyi kuruyorum: Sigorta acentadan yapılır. Bu konuda onlarca köşe yazısı yazdım…

Bu sözü yıllardır duyarız. “Dostun ve sigortanın hayırlısı kötü günde belli olur.” Açıkçası ben de bu sözü söyler geçerdim…