Tarık Ziya Gücüm

Uluslararası ilişkiler tarihinin en temel gerçeklerinden biri şudur: Büyük güçlerin istikrarı, dünya düzeninin istikrarıdır. Özellikle askeri, ekonomik ve diplomatik kapasitesi bakımından küresel sistemin merkezinde yer alan Amerika Birleşik Devletleri’nin başındaki liderin sözleri ve kararları yalnızca kendi ülkesini değil, milyarlarca insanın geleceğini etkiler…

Toplumların aynası olduğu söylenen mizah, bazen insanları bir araya getirir, bazen de yüzyıllardır süregelen önyargıları yeniden üretmenin aracı hâline gelir. kamuoyunda tartışmalara neden olan ve Kürt kadınlarını küçümsediği yönünde eleştiriler alan bir zerzavatın anlattığı bir fıkra etrafında yükselen tepkiler, aslında çok daha büyük bir sorunun işaretidir…

Gazze yanıyor. Lübnan kanıyor…

Ortadoğu’nun üzerine çöken kan bulutunun adı bugün sadece savaş değildir; aynı zamanda ikiyüzlülük, emperyal tahakküm ve kirli pazarlıklardır. “Barış” diye pazarlanan İbrahim Anlaşmaları’nın arkasında ne huzur vardır ne kardeşlik ne de insanlık…

Cumhuriyet Halk Partisi’nde yaşanan “mutlak butlan” merkezli tartışmalar, yalnızca hukuki bir mesele olmaktan çıktı; doğrudan doğruya partinin siyasal geleceğini etkileyen bir güç mücadelesine dönüştü. Türkiye’nin en eski siyasi partisinde yaşanan her iç gerilim doğal olarak kamuoyunda büyük yankı uyandırır…

21.yüzyılın ilk çeyreği tamamlanırken dünya siyaseti artık geri dönülmez biçimde değişiyor. Uzun yıllar boyunca Amerika Birleşik Devletleri merkezli tek kutuplu düzenin hakim olduğu uluslararası sistem, bugün çok merkezli ve kırılgan bir yapıya dönüşmüş durumda…

Donald Trump’ın yeniden güç kazanmasıyla birlikte dünya siyaseti tekrar aynı endişeyle karşı karşıya kaldı: Küresel sistem, diplomasiyi küçümseyen, devlet yönetimini kişisel şov alanına dönüştüren ve uluslararası ilişkileri kaba güç diliyle okuyan bir liderin etkisi altında ne kadar ayakta kalabilir? Çünkü modern dünya düzeni yalnızca askeri güçle değil; öngörülebilirlik, diplomatik denge ve devlet ciddiyetiyle varlığını sürdürebilir…

Yıllar önceydi yaklaşık 34 yıl, yine dostlardan ve yaşadığım topraklardan uzakta bir ayrılık haberiydi. Hasan kardeşimiz şehadet beratı ile Rahman-ı Ala’ya yürümüştü…

Washington yönetiminin Almanya’daki yaklaşık 5 bin askeri geri çekme planı yalnızca teknik bir “kuvvet düzenlemesi” değildir; bu karar, Atlantik ittifakının ruhuna vurulmuş siyasi bir tokattır. Yıllardır “müttefiklik”, “ortak değerler” gibi büyük laflarla dünyaya ders veren Amerika, iş çıkarlarına ve iç siyasi hesaplarına gelince Avrupa’yı bir gecede yüzüstü bırakabileceğini yeniden göstermektedir…