Sen bari inan bana
“Bir haftadır karakola gelip gitmekten bıktım. Kaçmak istesem de olaylar peşimi bırakmıyor.” Ah Cemil…
"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
“Bir haftadır karakola gelip gitmekten bıktım. Kaçmak istesem de olaylar peşimi bırakmıyor.” Ah Cemil…
“Mehmet Sait Arvas Hocamızın gazetemizdeki “Arkadaş Seçmek” konulu yazısını okuyunca…” Babamın misafir olduğu gece yaşadıklarımı ve bende bıraktığı etkiyi anlatmaya bugün de devam ediyorum… Alanya Tophane Çay Bahçesi’nde eşimle birlikte otururken hatırıma gelen bu günler bende duygu dolu anların yaşanmasına sebep olmuştu…
“Belki o zaman yanlış arkadaş kurbanı olmaz, bazı dönemlerinde hatalı tercihler yapmazdım” Kapının önünde vedalaşırken Nurettin ağabeyin babamın ellerini tuttuğunu ve benim hakkımda bazı güzel sözler söylediğini duydum. Ardından selamlaşıp ayrıldı.Son misafirimizi de uğurlayıp salona döndüğümde, hayatım boyunca unutamayacağım bir manzarayla karşılaştım.Babam ağlıyordu… Pantolonunun arka cebinden mendilini çıkarmış, gözlerinden süzülen yaşları siliyordu.Şaşırmıştım…
“Sohbet sırasında Hakikat Kitabevinin neşrettiği İslâm Ahlâkı kitabından bazı bölümler okundu…” “Bazen bir insanın hayatındaki en büyük servet; malı, makamı veya bilgisi değil, birlikte yol yürüdüğü arkadaşlarıdır…”11 Haziran 2026 tarihli gazetemizde merhum Mehmet Sait Arvas Hocamızın kaleme aldığı “Arkadaş Seçmek” başlıklı yazıyı okuyunca, yıllar önce yaşadığım ve hafızamdan hiç silinmeyen bir hatıra yeniden gözlerimin önünde […]
“Anladım ki o kabir çevresinde sadece yiyecek yoktu… Orada insanlık da vardı.” Hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum… Dönemin Gördes Kaymakamlığınca biz öğretmenlere Gördes Kültür Envanteri hazırlanma görevi verilmişti…
İçimden “bir insan öldükten yüzlerce yıl sonra bile anlatılıyorsa gerçekten yaşamıştır” dedim… Hatırımı anlatmaya bugün de devam ediyorum…
Kadın gözlerini uzaklara dikti: “Eskiden insan çoktu evlat…” dedi. “Şimdi evler kaldı…” Hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum…
“Garip olan bir şey vardı… Ne zaman bir yatır ziyaret etsek yağmur yağıyordu.” İhtiyarlar, gözlüğün altından konuşurlardı. Sonra da: “Hoş geldiniz hocalar…” Sonra biri çıkar: “Siz kaymakamlıktan gelen hocalarmışsınız…” derdi…