"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
Hiç ama hiç unutamayacağı Gülşah’ının tebessüm dolu, sevgiyle bakan tertemiz yüzü hiç gözünün önünden gitmiyordu. Topluma dil yarası, Açana vur bir yumruk…
Beyazıd Paşa: “Lâzım gelen tedbirleri almakta gecikirsek, durumun vahametini idrak etmiş olmak kâfi gelmeyecektir, korkarım…” Emîr Sultan, en son okuduğu hatm-i şerifi, başta Sevgili Peygamberimize, onun muhterem arkadaşları Cihar-ı yâr-i güzin, Aşere-i mübeşşere, ehl-i beyt, ehl-i soffa, bütün Eshâb-ı kirâm efendilerimize, Âdem babamızdan bugüne kadar gelmiş, geçmiş bütün peygamberlere, Silsile-i aliyye büyüklerine, evliyâ-i kirâm efendilerimize, […]
Emîr Sultan, kafesin yaylı kapısını incitmeden açıp, gözüne kestirdiği güvercinlerden birini yakaladı. Beyazıd Paşa, nazik bakımlı ellerini iki defa birbirine çarptı…
“Bütün aile efradımızla yüksek iradenize amadeyiz. Doğan Bey’imiz seher vaktinde verdiğiniz emir mucibince helâlleşerek sefere çıktı Sultan’ım.” Müfteriler kaçarken, bizler emekliyoruz, Yiğit ruhu arıyor, yiğitler bekliyoruz…
Padişah, yaşayan ölü gibiydi. Hesapta olmayan bu içten vurulma çok ağır gelmişti…
“Allahü teâlânın; ‘Habibim’ dediği şanı yüce, sevgili ve şerefli Peygamberimize dil uzatılmasına tahammül etmek mümkün değildir.” Hamdolsun Rabbimize, sünneti ettik eda, Bugün ayrılıyoruz, mücahidler elveda! Yıldırım Han: -Bulunduğumuz vahim durum dostlarımızı derinden üzmekte, düşmanlarımızı da sevindirmektedir…
“Muhterem Hocam Molla Fenâri ve kıymetli damadım Seyyid Emîr Sultan hazretleri… Paşalarım, beylerim…
Başta Padişah ve yakın devlet ileri gelenleri câmi-i şerifi teşrif etmişlerdi. Bir gariplik seziliyordu ama ne olduğu sorulmadan hemen namaza duruldu…
Ne zamandır at üzerinde içi dışarı çıkacakmış gibi olan Hurufi, hararetten yanıyor, tutuşuyordu. Ulucami’deki kâbus, ateşler içinde bırakmıştı…