Vermek istemeseydi istek vermezdi
“Bir yıl sonra yine Ankara’ya ziyarete gittik ablamızı. Ancak bu defa içimde bir ukde vardı…” Kıymetli büyüklerimi tanıyalı henüz dört yıl olmuştu…
"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
“Bir yıl sonra yine Ankara’ya ziyarete gittik ablamızı. Ancak bu defa içimde bir ukde vardı…” Kıymetli büyüklerimi tanıyalı henüz dört yıl olmuştu…
“Jandarma bölgesi olduğu için işlemlere Jandarma karakolunda devam ediyorlar…” Yıllar önceydi. İstanbul’da bayi toplantısı yapılacaktı…
“İsmine hürmet edip getirip evinin başköşesine astığı için Allah da onu aziz eylemişti.” Cemil’i anlatmaya bugün de devam ediyorum… Mahallede herkesin dudak büktüğü Cemil ile o gün cami avlusunda konuşup vedalaşmıştım…
“Bir haftadır karakola gelip gitmekten bıktım. Kaçmak istesem de olaylar peşimi bırakmıyor.” Ah Cemil…
“Mehmet Sait Arvas Hocamızın gazetemizdeki “Arkadaş Seçmek” konulu yazısını okuyunca…” Babamın misafir olduğu gece yaşadıklarımı ve bende bıraktığı etkiyi anlatmaya bugün de devam ediyorum… Alanya Tophane Çay Bahçesi’nde eşimle birlikte otururken hatırıma gelen bu günler bende duygu dolu anların yaşanmasına sebep olmuştu…
“Belki o zaman yanlış arkadaş kurbanı olmaz, bazı dönemlerinde hatalı tercihler yapmazdım” Kapının önünde vedalaşırken Nurettin ağabeyin babamın ellerini tuttuğunu ve benim hakkımda bazı güzel sözler söylediğini duydum. Ardından selamlaşıp ayrıldı.Son misafirimizi de uğurlayıp salona döndüğümde, hayatım boyunca unutamayacağım bir manzarayla karşılaştım.Babam ağlıyordu… Pantolonunun arka cebinden mendilini çıkarmış, gözlerinden süzülen yaşları siliyordu.Şaşırmıştım…
“Sohbet sırasında Hakikat Kitabevinin neşrettiği İslâm Ahlâkı kitabından bazı bölümler okundu…” “Bazen bir insanın hayatındaki en büyük servet; malı, makamı veya bilgisi değil, birlikte yol yürüdüğü arkadaşlarıdır…”11 Haziran 2026 tarihli gazetemizde merhum Mehmet Sait Arvas Hocamızın kaleme aldığı “Arkadaş Seçmek” başlıklı yazıyı okuyunca, yıllar önce yaşadığım ve hafızamdan hiç silinmeyen bir hatıra yeniden gözlerimin önünde […]
“Anladım ki o kabir çevresinde sadece yiyecek yoktu… Orada insanlık da vardı.” Hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum… Dönemin Gördes Kaymakamlığınca biz öğretmenlere Gördes Kültür Envanteri hazırlanma görevi verilmişti…