Ünal Bolat

“Gazete dağıtıcısı olarak iki sene çalıştıktan sonra askerlik için İstanbul Tuzla’ya gittim.” Mühendislik diplomamı aldığımda, kendisiyle ilk defa 17 yaşında tanıştığım ve uzun yıllar Türkiye Gazetesi Ege Bölge Müdürü olan Ziya Yalçın Bey’in yanına giderek, çalışmak istediğimi söyledim. Mühendis olduğumu biliyordu…

“Bu milletin hemen her alanda sekizinci kişilerine ihtiyacı var. Hem de hiç olmadığı kadar…” Çocukluğum, babamın görevi dolayısıyla bir köyde geçti…

“Öyle ki kapı kapanırken metrobüsten içeri girmeye çalışmış kaba saba biri sanılmıştı” Metrobüs durağında kapı hizasında bekleyen genç kız, gelen metrobüse binmekle binmemek arasında kararsız duruyordu. Metrobüsün kapısını tıkadığının farkında değildi…

“Ben senin inanarak içten teklifine ve isteğine hayran olduğum için abone oldum.” Babamla ilgili hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum… Babam dostlarıyla birlikte köylerde akupunktur satmak için ilk defa gittiğimde, yeterince dua bilmememe rağmen ilk vakit namazımı onunla beraber kılmıştım…

“Hayat rüya gibi geçmiş, 14 Temmuz gecesi babamın ebedî âlem yolculuğu başlamıştı…” Hatırama bugün de devam ediyorum… Babamın cömertliğinin bir sınırı yoktu…

Şair bir şiirinde; “Sizin hiç babanız öldü mü? Benim bir kere öldü, kör oldum” diyor…

“Hayattan çok büyük beklentisi olmayanın, çok büyük derdi de olmazmış” derler… İnsan kendi kalitesini kendi belirlermiş…

“Ne sitem etti ne karşılık bekledi. Onun için aile olmak, sözle değil özde yaşanırdı.” Bazı insanlar hayatımıza gürültüyle girmez; sessizce yerleşir ama en sağlam izleri bırakır…

“Bak teyzem, bu mısır koçanlarını ödünç aldım. Onları tarlaya ekmek için gidiyorum.” Biri Balkan Savaşı biri Birinci Dünya Savaşı biri de Kurtuluş Savaşı olarak üç savaşı görmüş yaşamış insanların ibretlik hatırasını anlatmaya bugün de devam ediyorum…