"Yazar hakkında henüz detaylı bir biyografi eklenmemiş."
“Gittiğin yerde ulaşılacak telefon bırak. Şöyle bir dinlen gel…
“İbrahim Ethem hazretleri ekmeği yerken fırıncıya ve söylediklerine dikkat etmiş…” Yıl 2004… Nasip oldu hacca gittik…
“Şimdi ben de ihtiyacı olanlara el uzatıyorum. O çaresizliği kimse yaşasın istemiyorum…” Esmeray’ın hayatını anlatmaya bugün de devam ediyorum…
“Bakın yavrularım” dedi sesi titreyerek. “Nelerden geçtik, ne yollardan yürüdük…” Esmeray’ın çileli hayatını anlatmaya bugün de devam ediyorum…
“Artık fabrikada onun kadar hızlı ve kusursuz dikiş diken başka bir ‘usta’ kalmamıştı…” Esmeray’ın çileli hayatını anlatmaya bugün de devam ediyorum… Esmeray, elinde üç çocuğu, cebinde koca bir boşlukla, hiç bilmediği o devasa şehrin ortasında yapayalnız kalmıştı…
“Çocukların geleceği olur” diye düşünmüştü. Ama Yılmaz artık eve uğramaz olmuştu…
“Baba! Gitme, bırakma beni bu fırtınada!” diye feryat ettiğinde Esmeray on ikisindeydi…
“Sıra işe girmesine gelmişti. Şansına o günlerde orman dairesine eleman alınacaktı…” Ali, kasabanın sayılı esnaflarından emekli Ahmet Efendi’nin tek çocuğu idi…
“Şimdi gençlerin ruh hâline bakınca ümitlerin yeniden tazelendiğini görebiliyorsunuz…” En sağında bir metre yükseklik ve yarım metre eni olan kocaman bir fotoğraf vardı. Siyah beyaz bir fotoğraftı…